//////

Lip
04

URZĄDZENIA ZABEZPIECZAJĄCE

W niektórych skrzynkach biegów zamiast wodzików wyko­nujących ruchy poosiowe stosuje się nieruchome wałki, po których przemieszczają się przesuwne widełki.Urządzenia zabezpieczające. Kążdy mechanizm przełącza­nia przekładni w skrzynce biegów jest wyposażony w urzą­dzenia zabezpieczające przed samoczynnym wyłączaniem się biegów. Do   najbardziej rozpowszechnionych należą zatrzaski utrzymujące wodziki w określonych położeniach, czyli ustalające koła zębate w położeniach odpowiadających włączeniu wybranego biegu lub w pozycjach wyłączenia. Zatrzask zabezpieczający składa się z kulki dociskanej do wałka przez sprężynę. Wodziki mają wgłębie­nia, w które wchodzą kulki zatrzasków, jeżeli dźwignia zmiany biegów znajduje się w, położeniu neutralnym lub bieg jest włączony.

Lip
04

TRZY KLINY

Trzy kliny założone we wręby wykonane na zewnętrznej ściance piasty synchronizatora wiążą jego przesuwkę z pier­ścieniami stożkowymi. Kliny te wchodzą w wycięcia na powierzchniach czołowych pierścieni stożkowych z luzami nieco większymi niż połowa podziałki zębów. Pierścienie położeniach przez pierścienie oporowe. Pomiędzy kołami sprężyste usiłując się rozprężyć dociskają stale kliny do zębów przesuwki. Kliny mają występy współpracujące z półokrągłymi wyżłobieniami w zębach przesuwki. Wskutek zbliżania przesuwki do wału sprzęgłowego , czyli włączania biegu bezpośredniego, pociąga ona jednocześnie za sobą kliny. Przesuwka i kliny przemieszczają się wówczas jako jedna całość do chwili oparcia się klinów 0   powierzchnie czołowe wycięć w pierścieniu zabezpieczającym, co powoduje jego dociśnięcie do stożkowej powierzchni piasty koła zębatego wału sprzęgłowego.

Lip
04

PIASTA SYNCHRONIZATORA

Piasta synchronizatora i swobodne koło zębate ustalone są przy użyciu pierścienia ryglującego. Na zęby piasty nasa­dzona jest przesuwka dająca się przemieszczać poosiowo po piaście. Z przodu i z tyłu piasty znajdują się brązowe pierścienie o wewnętrznych powierzchniach stożkowych, współpracujących ze stożkowymi występami kół zębatych. Płytkie gwintowane nacięcia na ślizgowych powierzchniach pierścieni stożkowych zapewniają im metaliczny styk z wy­stępami stożkowymi —- ułatwiając niszczenie filmu olejo­wego. Pierścienie stożkowe mają wieńce zębate o takiej sa­mej podziałce, co i podziałka zębów przesuwki oraz po­mocniczych wieńców zębatych. Powierzchnie czołowe zębów pierścieni stożkowych od strony przesuwki są ścięte iden­tycznie jak zęby przesuwki.

Lip
04

TULEJA ZAPŁONOWA

Koła zębate sprzęganych przekładni mają po­mocnicze wieńce zębate o zębach zakończonych klinowo oraz stożkowe występy pierścieniowe na bocznych ściankach, od strony synchronizatora. Na piastę nasadzone są stożkowe pierścienie brązowe, o kształtach odpowiadających stożko­wym występom na wieńcach zębatych. Pierścień i współ­pracujący z nim występ tworzą zwykłe cierne sprzęgło stoż­kowe. Nachylenie powierzchni stożkowych jest niewiel­kie i wynosi zwykle 5.. .7°. Tuleja zębata podczas zbliżania się do wału sprzęgłowego swymi zębami wewnętrznymi zazębia się z pomocniczym wieńcem zębatym koła na wale sprzęgłowym (przełożenie bezpośrednie).

Lip
04

UKŁADY WSPÓŁCZESNYCH SKRZYŃ BIEGÓW

Cechami charakte­rystycznymi skrzynek biegów ze zwykłymi stopniowymi przekładniami są: liczba biegów ; stosowane są skrzynki trzybiegowe, cztero- biegowe, pięciobiegowe itd.,  liczba stale zazębionych przekładni, czyli stale zazębio­nych ze sobą par kół zębatych,   sposób włączania przekładni; przekładnie współczesnych skrzynek biegów są włączane przez przesuwanie poosiowe kół zębatych, za pomocą sprzęgieł kłowych lub zębatych, za pomocą sprzęgieł synchronizujących lub za pomocą sprzę­gieł ciernych,   sposób przełączania biegów; rozróżnia się ogólnie stero­wanie bezpośrednie ręczne (dźwignia zmiany biegów prze­rzucana przez kierowcę znajduje się bezpośrednio przy skrzyni biegów),.

Starsze posty &laquo

» Brak postów

error: Content is protected !!